Je kan me vinden op verschillende plekken:

om te weten wat ik doe en gedaan heb zowel als curator, programmamaker, docent, coach. Een overview op Linked in http://nl.linkedin.com/in/hansbeekmans

ook op facebook om verbonden te zijn met de mensen die ik ken, zowel zakelijk als via werk, uitgaan en vrienden http://www.facebook.com/hans.beekmans

om me te zien als plaatjesdraaier onder het alias SIMcommander valt er tegenwoordig weinig te zien. Ik luister meer dan dat ik draai, schrijf meer dan ik opleg.

mijn online platenwinkel  http://sim-central.nl is een beetje een stille dood gestorven omdat ik het te druk heb met werk enzo.

mijn feestjes, mijn muziekvrienden, enz enz als blog community http://www.lowriderscollective.com

Tegenwoordig heb ik samen met Thijs Kelder een platenlabel genaamd Lowriders Recordings. Check de site http://www.lowriderscollective.com

Ik ben een missionaris, ik wil graag mijn kennis en soms mijn waarheden delen met anderen. Te pas en te onpas.

Aan bod komt liima. liima.versions III-IV op het Kangeroo label, een sublabel van raster-noton. liima = Ilpo Vaisainen een van de twee leden van Pan Sonic. Deze release uit 2001 en kan als een van de blauwdrukkken gezien worden voor de dubstep sound van nu.

De inspiratie voor deze track ligt in de jamaïcaanse 7″ version releases. De version’s, voor degene die het niet weten zijn de instrumentale b-kantjes. Ooit bedacht als de kant waarop toasters en dj’s hun versie van de track konden mee zingen. Ooit bedacht om een instrumentale dub variant van de zangversie te maken. Deze cultuur werd door mensen als King Tubby, Tappa Zukie en aanverwanten uitgebouwd tot het dub genre.

Liima bracht 4 version’s uit op twee 10″. Beide releases hebben de dubstep potentie. Version 1, 2 en 4 bergen de herkenbare, typische dubstep elementen in zich. kale structuur, heavy bassen, sterke cutting edge electronica en analoge synthjes . Bijzonder aan deze tracks is dat ze eigenlijk ook de toekomst van dubstep vertegenwoordigen. De manier op hoe de structuur en de ritme’s verschuiven is bijzonder en doet denken aan de beste releases van Pan Sonic. Version 3 is voor dubstep wel erg heftig experimenteel en leunt vooral op de extreme kant van Pan Sonic.

Liima’s werk is geen dansvloer muziek daarvoor mis je die typische knik power maar leg dit naast het werk van Shakleton, Burial en de abstractere platen van Kode 9 en je ziet de potentie van dubstep.

Het zou goed zijn om na 6 jaar Ilpo Vaisainen te vragen wat hij vindt van dubstep en of hij nog een keertje in de huid wil kruipen van Liima om zo het soms stuurloze van de dubstepgeneratie verder op weg te helpen…